Zbawiony grzesznik

Apostoł Paweł wyraźnie nakazał mieć żonę i dzieci każdemu pastorowi.

(2) Biskup zaś MUSI być nienaganny, mąż jednej żony, trzeźwy, umiarkowany, przyzwoity, gościnny, dobry nauczyciel, (3) nie oddający się pijaństwu, nie zadzierzysty, lecz łagodny, nie swarliwy, nie chciwy na grosz, (4) który by własnym domem dobrze zarządzał, dzieci trzymał w posłuszeństwie i wszelkiej uczciwości, (5) bo jeżeli ktoś nie potrafi własnym domem zarządzać, jakże będzie mógł mieć na pieczy Kościół Boży?

Kościół Katolicki naucza dokładne coś przeciwnego:

“Duch zaś otwarcie mówi, że w czasach ostatnich niektórzy odpadną od wiary, skłaniając się ku duchom zwodniczym i ku naukom demonów. [Stanie się to] przez takich, którzy obłudnie kłamią, mają własne sumienie napiętnowane. Zabraniają oni wchodzić w związki małżeńskie, [nakazują] powstrzymywać się od pokarmów, które Bóg stworzył, aby je przyjmowali z dziękczynieniem wierzący i ci, którzy poznali prawdę.” (1 Tymoteusza 3:2-5; 4:1-3)

Komu uwierzysz: Biblii, czy ludzkiej instytucji zwanej Kościołem Katolickim?

>A teraz kolejne zadanie. Przeczytaj uważnie z chęcią
>zrozumienia, dlaczego Chrystus nazwał kawałek chleba i
>wina swoim ciałem i krwią (Ciałem i Krwią)? Przecież to
>był zwykły chleb i wino, ni ciało i krew,nie? I dlaczego
>Chrystus kazał spożywać swoje Ciało i pić Krew.
>I co jest zródłem Wody Żywej.

Jezus nazwał kawałek chleba i kielich wina ciałem i krwią, ponieważ użył figury mowy zwanej przenośnią. Chciał On nam przez to przekazać, że każdy kto uwierzy (w przenośni zje i wypije) w to, że Chrystus został zabity na naszym miejscu i tym sposobem otworzył nam drogę do zbawienia, zostanie zbawiony. Ja uwierzyłem w Chrystusa i w to, że za kogo On się podawał jest prawdą i dlatego On mnie zbawił.

Jezus często używał figury mowy nazywanej “przenośnia”. Nazwał On siebie: “Dobry Pasterz”, “Krzew winny”, “Oblubieniec”, “Skała”, “Droga”, “Brama”.

Gdy Jezus powiedział, że jest “Chlebem” nie oznaczało to wcale, że chleb przemienił się w prawdziwe ciało i krew Jezusa ale to określenie miało ukryte znaczenie, które można łatwo rozpoznać czytając Biblię z całym kontekstem, a nie tylko wyrywkowo biorąc sobie dowolne cytaty na potwierdzenie swojej tezy.

Jezus powiedział, że każdy kto będzie pił “wody żywej” nie będzie już nigdy pragnął. Źródłem wody żywej jest wiara w to, że Bóg daje nam zbawienie za darmo, z łaski, poprzez wiarę, a nie jako nagrodę za nasze uczynki. Od moment kiedy uwierzyłem w prawdziwego Chrystusa, piję wodę żywą - posiadam wiarę której już nie mogę utracić, gdyż została mi ona dana z nieba. Zgodnie z obietnicą Chrystusa będę żył wiecznie, bo Jezus obiecał, że każdy kto pije “wodę żywą” NIGDY nie będzie pragnął. Oznacza to, że prawdziwej wiary stracić się nie da.

Wszyscy znamy klucze które widnieją na godle watykańskim. Zastanówmy się co tak naprawdę Jezus chciał przekazać Piotrowi mówiąc, że da mu “klucze”.

“I dam tobie klucze do Królestwa Bożego: i cokolwiek zwiążesz na ziemi będzie związane w niebie: i cokolwiek rozwiążesz na ziemi będzie rozwiązane w niebie.” (Mat 16:19)

1. “Klucze” które Jezus dał Piotrowi nie oznaczają mocy przebaczania grzechów.

Nie chodzi tu o klucze kościoła, ale o klucze Królestwa Bożego. Klucz jest symbolem mocy lub autorytetu (Iz. 22:22; Ap. 3:7). To właśnie Piotr otworzył drzwi szansy do uwierzenia w Chrystusa Izraelitom (i nie tylko) podczas dnia Pięćdziesiątnicy (Dzieje 2:38-42) Piotr także otworzył drzwi wiary w domu Korneliusza (Dzieje 10:34-46). Nie było tam żadnej wzmianki, że Piotr miał jakieś przełożeństwo (Dzieje 15:7-11). Na naradzie (soborze) Jakub, a nie Piotr wyglądał się być przewodniczącym (Dzieje 15:19; Gal 2:11-15). Piotr nie twierdził, że był kimś więcej niż apostołem poprzez dar Boga (1 Piotra 1:1) i starszym z urzędu (1 Piotra 5:1).

Zobaczmy teraz Ewangelię Mateusza 18:18-19:

“Zaprawdę powiadam wam, Cokolwiek zwiążecie na ziemi będzie związane w niebie: a cokolwiek rozwiążecie na ziemi będzie rozwiązane w niebie. Ponownie mówię wam, Że jeśli dwoje z was będzie się zgadzać w jakiejś rzeczy i poprosicie o to, będzie wam do dane przez mojego Ojca który jest w niebie.”

Więc widać, że nie tylko Piotr, ale również inni apostołowie, a nawet wszyscy inni chrześcijanie otrzymali taką obietnicę. Cokolwiek oni zwiążą na ziemi będzie związane w niebie; a cokolwiek oni rozwiążą na ziemi będzie rozwiązane w niebie. Jezus wyraźnie powiedział, “Że jeśli dwoje z was będzie się zgadzać w jakiejś rzeczy i poprosicie o to, będzie wam do dane przez mojego Ojca który jest w niebie.” Jest oczywiste, że Jezus mówił o mocy modlitwy. Chrześcijanin który “porusza” Boga może “poruszyć” wszystko co Bóg “porusza”. Jeśli Duch Boży prowadzi Chrześcijan aby połączyli się w modlitwie, oni mogą osiągnąć o cokolwiek poproszą. To jest dokładnie to co Piotr otrzymał w obietnicy; on mógł związywać na ziemi rzeczy, które będą związane także w niebie i rozwiązywać rzeczy na ziemi, które będą rozwiązane także w niebie. Wszyscy inni chrześcijanie otrzymali tą samą obietnicę. Piotr był po prost nowotestamentalnym chrześcijaninem. On miał wszystki obietnice, które Bóg dał także innym chrześcijanom. Nie można twierdzić, że słowa Jezusa w 18 rozdziale Ew. Matesza tyczyły się wyłącznie apostołów, napewno także nie można powiedzieć, że nie tylko Piotr otrzymał tą obietnicę. Więc obietnica związywania i rozwiązywania była nie tylko dla Piotra, ale dla wszystkich apostołów, a także dla tych którzy prowadzeni przez Ducha Bożego zgadzali się w prośbach do Boga.

W następnej części omówiony zostanie fragment z (Ew. Jana 20:21-23).

Jezus miał rodzonych braci oto dowód:

“(31) Tymczasem nadeszła Jego matka i bracia i stojąc na dworze, posłali po Niego, aby Go przywołać. (32) Właśnie tłum ludzi siedział wokół Niego, gdy Mu powiedzieli: Oto Twoja matka i bracia na dworze pytają się o Ciebie. [tutaj jest mowa o braciach fizycznych Jezusa]

(33) Odpowiedział im: Któż jest moją matką i/ którzy/ są braćmi? (34) I spoglądając na siedzących dokoła Niego rzekł: Oto moja matka i moi bracia. (35) Bo kto pełni wolę Bożą, ten Mi jest bratem, siostrą i matką.” [tutaj jest mowa o braciach duchowych Jezusa] (Mk 3:31-35)

Oto fragmenty w których bracia i siostry Jezusa są wspomniani.

“Czyż nie jest On synem cieśli? Czy Jego Matce nie jest na imię Mara, a Jego braciom Jakub, Józef, Szymon i Juda? (56) Także Jego siostry czy nie żyją wszystkie u nas? Skądże więc ma to wszystko?” (Mat 13:55)

“Czy nie jest to cieśla, syn Marii, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry? I powątpiewali o Nim.” (Mk 6:3)

“Spośród zaś innych, którzy należą do grona Apostołów, widziałem jedynie Jakuba, brata naszego Pana.” (Gal 1:19)

>”Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie,
>synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew,
>lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie
>powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale
>zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie
>przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego;
>cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a
>co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».”

cytat o “papieżu”. Proszę jak mamy w grece:

kago de soi legw oti su ei petroV
A ja zaś tobie mówię że ty jesteś Piotr (kamień)

kai epi tauth th petra oikodomhso
a na tej - Skale zbuduję

Jak widać imię Piotr oznacza kamień (skałkę). Imię te Jezus nadał Piotrowi na początku swojej działalności (omawiany przez nas fragment wydarzył się pod koniec publicznej działalności Jezusa). To co może zwieść jest podobieństwo słów petroV (skałka, rodzaj męski) a petra (opoka skalna, rodzaj żeński). Ale rodzaj rzeczownika nie powinien pozostawiać żadnych wątpliwości.

Polecam http://www.literatura.hg.pl/petros.htm
Kościół Chrystusa jest zbudowany na Chrystusie a nie na człowieku.

Jezus po zmartwychwstaniu zapytał się Piotra”

“Szymonie, synu Jana, miłujesz mnie więcej niż ci? Rzekł mu: Tak, Panie! Ty wiesz, że cię miłuję. Rzecze mu: Paś owieczki moje. (16) Rzecze mu znowu po raz drugi: Szymonie, synu Jana, miłujesz mnie? Rzecze mu: Tak, Panie! Ty wiesz, że cię miłuję. Rzekł mu: Paś owieczki moje. (17) Rzecze mu po raz trzeci: Szymonie, synu Jana, miłujesz mnie? Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: Miłujesz mnie? I odpowiedział mu: Panie! Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że cię miłuję. Rzecze mu Jezus: Paś owieczki moje.” (Jana 15-17)

Po pierwsze zadanie pasterskie nad barankami Pana ma każdy pastor, a nie tylko Piotr. Najbardziej umiłowanym uczniem Jezusa był Jan, a nie Piotr. Piotr z początku był pełen entuzjazmu i obiecywał Jezusowi, że zrobi dla niego wszystko, szybko się jednak okazało, że nie potrafił się nawet przyznać, że jest uczniem Jezusa. Jezus zapytał się RETORYCZNIE: “Piotrze czy mnie miłujesz bardziej niż inni?” ponieważ dobrze wiedział, że miłość Piotra wcale nie była większa niż innych.

Oto kolejne dowody:
Piotr zasmucił się, że Jezus mu “niedowierzał” i AŻ trzykrotnie “musiał” dopytywać się o miłość Piotra.
Oprócz tego Jezus w pierwszym pytaniu zadanym Piotrowi użył “greckiego” słowa agapav i zapytał się:

“Piotrze czy ty mnie agapav?” Zauważmy, że Piotr odpowiedział: “Panie ty wiesz, że ja cię filw”. Ale Chrystus się ponownie zapytał: “Piotrze czy ty mnie agapav?” Na co Piotr ponownie odpowiedział: “Panie ty wiesz, że ja cię filw”. Więc Jezus zapytał się po raz trzeci: “Piotrze, czy ty mnie chociaż filw?” Na co Piotr już się zasmucił, bo wiedział, że jego miłość do Pana jest bardzo marna i odpowiedział: “Panie! Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że cię filw.”
Jak widać Piotr spokorniał gdy okazało się, że jego miłość do Pana jest niezmiernie wątła i nie mógł Mu odpowiedzieć, że bardzo Go kocha (agapav). Musiał Mu odpowiedzieć, że go kocha, ale tylko (filw).

Nie ma ani jednego fragmentu w Biblii świadczącym o istnieniu czyśca. Biblia mówi wyraźnie, że każdy kto przyjął Chrystusa do swojego serca stał się dzieckiem Bożym i pójdzie do nieba. Każdy natomiast kto umarł w swoich grzechach (czyli nie przyjął darmowego zbawienia) musi pójść do piekła na wieczność. Czyściec został wymyślony przez Kościół Katolicki aby zarabiać na mszach odprawianych za zmarłych. Przeciwko tej niebiblijnej praktyce zaprotestował Marcin Luter i dlatego odłączył się od Kościoła Katolickiego.